У Мінску пацвердзілі прыхільнасць да прынцыпу “аднаго Кітая”

17 снежня, Позірк. У ходзе праведзеных 17 снежня ў Мінску кансультацый паміж МЗС з Кітаем у кантэксце абмеркавання сітуацыі вакол Тайваня беларускі бок “пацвердзіў, што застаецца прыхільным прынцыпу “аднаго Кітая”, падтрымлівае ўсе намаганні кітайскага ўрада па абароне нацыянальнага суверэнітэту і тэрытарыяльнай цэласнасці”, паведаміў МЗС Беларусі.

Адзначаецца, што “бакі падвялі вынікі двухбаковага ўзаемадзеяння ў бягучым годзе, удзялілі ўвагу пытанням эканамічнага і інвестыцыйнага ўзаемадзеяння, ацанілі прагрэс у рэалізацыі даручэнняў і ініцыятыў, сфармуляваных па выніках дыялога на высокім і вышэйшым узроўнях, а таксама дамовіліся аб падтрыманні актыўных кантактаў у наступным годзе”.

Таксама “было разгледжана шырокае кола актуальных пытанняў узаемадзеяння на міжнародных пляцоўках, у прыватнасці ў рамках ШАС, БРІКС і ААН”.

Паведамляецца, што “беларускі бок падзякаваў за падтрымку Кітаю ўключэнню элемента “Неглюбская тэкстыльная традыцыя Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці” ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны, які мае патрэбу ў культурнай ахове (ЮНЕСКА).

Таксама Мінскам “выяўлена рашучая падтрымка Ініцыятывы глабальнага кіравання, вылучанай Старшынёй КНР Сі Цзіньпінам”.

Беларускую дэлегацыю на перагаворах узначаліў першы намеснік міністра замежных спраў Сяргей Лукашэвіч, кітайскую — памочнік міністра замежных спраў у рангу намесніка міністра Лю Бінь.

Апошні быў таксама прыняты міністрам замежных спраў Беларусі Максімам Рыжанковым, які таксама “падкрэсліў, што тайваньскае пытанне з’яўляецца ўнутранай справай Кітая і любыя заявы падрываюць асновы міжнароднага светапарадку і рэгіянальнай стабільнасці”.

Прынцып “аднаго Кітая” — гэта палітычная дактрына, паводле якой існуе толькі адна кітайская дзяржава — Кітай, а Тайвань лічыцца яго неад’емнай часткай (правінцыяй).

Дэ-факта ж Тайвань (які называе сябе Рэспубліка Кітай) мае ўласны ўрад, войска, валюту і законы, але не прызнаны пераважнай большасцю краін як асобная дзяржава.

Кітай пастаянна праводзіць вучэнні вакол Тайваня, уключаючы перакідкі самалётаў і караблёў, а таксама вакол Тайванскага праліва — гэта частка ціску на Тайбэй.