29 ліпеня, Позірк. Аб пачатку спецыяльнай вытворчасці ў дачыненні да Глэйзера Дзмітрыя Леанідавіча, 1964 года нараджэння, паведамляе спецыялізаваны тэлеграм-канал Следчага камітэта.
Ён абвінавачваецца паводле ч. 1 арт. 209 (махлярства) і ч. 3 арт. 430 (атрыманне хабару) Крымінальнага кодэкса.
Глэйзеру прапануецца з’явіцца ва ўпраўленне СК па Брэсцкай вобласці.
Дзмітрый Глэйзер раней займаў пасаду намесніка дырэктара Баранавіцкага станкабудаўнічага завода (Брэсцкая вобласць), які ўваходзіць у структуру ЗАТ “Атлант”.
“Прававая ініцыятыва” паведамляла, што Глэйзер быў затрыманы ў Славеніі 29 красавіка 2022 года паводле запыту беларускай пракуратуры праз Інтэрпол (Red Notice), нягледзячы на тое, што ён афіцыйна пражываў у Іспаніі.
У межах судовага разбіральніцтва было ўстаноўлена, што “справа мае палітычную падаплёку, прадстаўленыя доказы недастаткова аргументаваныя”, а ў выпадку экстрадыцыі мужчыны ў Беларусь “існуе пагроза парушэння яго правоў”, адзначалася ў публікацыі юрыстаў.
Паводле іх даных, 2 чэрвеня 2022 года славенскі пракурор прызнаў адсутнасць законных падстаў для экстрадыцыі. 22 чэрвеня суд афіцыйна адмовіў Беларусі. 28 чэрвеня Глэйзер быў вызвалены, а Вярхоўны суд Славеніі прызнаў яго двухмесячнае ўтрыманне пад вартай незаконным.
Працэдура спецвытворчасці ў Беларусі ўжывалася ў дачыненні як мінімум 181 чалавека.
Спецыяльная вытворчасць — гэта вытворчасць паводле крымінальнай справы ў дачыненні да абвінавачанага, які знаходзіцца па-за межамі Беларусі і ўхіляецца ад яўкі ў орган, які вядзе крымінальны працэс.
Яна магчымая паводле 34 складаў злачынстваў, якія пераважна адносяцца да катэгорыі цяжкіх і асабліва цяжкіх. Сярод іншага гэта акт тэрарызму, генацыд, найміцтва, здрада дзяржаве, дыверсія, стварэнне экстрэмісцкага фармавання або ўдзел у ім, масавыя беспарадкі, заклікі да санкцый і інш.
Улады актыўна выкарыстоўваюць спецвытворчасць для абвінавачання, правядзення судоў і канфіскацыі паводле іх рашэння ўласнасці фігурантаў, якія знаходзяцца за мяжой.
