Узровень некаторых кніг, якія трапілі ў спіс забароненых кніг, “ніжэй за плінтус” — намеснік міністра інфармацыі

Апублікавана на адкрытай версіі “Позірку” 5 лютага 2026 года ў 21:11

5 лютага, Позірк. Узровень некаторых кніг, якія трапілі ў спіс забароненых, “ніжэй за плінтус“, заявіў намеснік міністра інфармацыі Дзяніс Язерскі ў эфіры праграмы “Скажы не маўчы “на тэлеканале “Беларусь 1″.

Паводле яго слоў, цяпер у спісе 225 кніг і ён дапаўняецца прыкладна раз на два месяцы выданнямі, на якіх нібыта нельга выхоўваць дзяцей, гэтыя кнігі “наогул нельга лічыць за літаратуру“.

“Я не думаю, што гэтыя кнігі калі-небудзь пакінуць гэты спіс <…> Гэта значыць не варта мэтай максімальна насыціць гэты спіс, каб там было як мага больш. Не. Задача, якая стаіць сёння перад камісіяй і перад увядзеннем гэтага, для чаго гэты спіс найперш, гэта не дапусціць на наш рынак, кніжны рынак дэструктыўную літаратуру, згубную літаратуру, якая сёння супярэчыць нашым каштоўнасцям, нашай гістарычнай праўдзе. Таму што часцяком <…> гэта перакладная літаратура, якая пішацца пад заказ, якая пішацца, як моладзь кажа, на хайпе, дзеля таго, каб узяць максімальна шмат адразу грошай за яе“, — заявіў Язерскі.

Паводле сцвярджэння чыноўніка, у забароненых кнігах “смакуюцца сцэны жорсткасці, гвалту над дзецьмі, над жанчынамі, над жывёламі“.

Язерскі таксама адзначыў, што працягваецца праца па выяўленні “экстрэмісцкай прадукцыі“, у чым удзельнічае насельніцтва, якое паведамляе пра такую пры яе выяўленні.

“Удзельнічае сілавы блок, які выяўляе [экстрэмісцкую прадукцыю]. У гэтых працэсах бярэ ўдзел у тым ліку грамадскасць, якая таксама можа літаральна ў бытавых умовах, дзесьці ў працэсе знаходжання ў інтэрнэце, альбо знаходзячыся ў краме кніжнай, альбо гледзячы на ютубе нейкі матэрыял, убачыць элементы, якія ён палічыць, што яны падштурхоўваюць гледача альбо чытача да нейкіх супрацьпраўных дзеянняў і адпаведна могуць з’яўляцца экстрэмісцкімі, яны дэманструюць экстрэмісцкія сімвалы, нацысцкія сімвалы, гэта значыць усё, што ў нас з’яўляецца забароненым у краіне“, — заявіў намеснік міністра інфармацыі.

Даведка “Позірку”. Значная частка забароненых кніг, пра якія намеснік міністра выказаўся ў прыніжальнай форме, з’яўляюцца прызнанымі ў сваім жанры.

Напрыклад, амерыкана-брытанска-польская журналістка і пісьменніца Эн Эплбаум (жонка міністра замежных спраў Польшчы Радаслава Сікорскага, яе бацькі — выхадцы з Беларусі) за ўключанае ў спіс даследаванне жыцця ва Усходняй Еўропе пасля Другой сусветнай вайны атрымала Кніжную прэмію Дзюка Пола (2013), а таксама стала фіналісткай Пулітцэраўскай прэміі. У спіс уключылі яе працу “ГУЛАГ”. Пры гэтым прозвішча пісьменніцы ў спісе на сайце Миниформа напісана па-рознаму.

Кніга брытанца Дэвіда Мітчала “Воблачны атлас” стала бэстсэлерам, была ў фінальным спісе Букераўскай прэміі.

Шведскі пісьменнік Фрэдрык Бакман, кнігі якога ўключаныя ў спіс забароненых, з’яўляецца аўтарам рамана “другое жыццё Уве“. Гэты яго дэбютны твор быў мінімум двойчы экранізаваны.