Ціханоўская: Рэжыму не ўдалося сцерці з памяці выкрадзеных і забітых апанентаў

30 жніўня, Позірк. Беларускаму рэжыму не ўдалося сцерці з памяці выкрадзеных і забітых апанентаў, вінаватыя паўстануць перад судом. Пра гэта заявіла Святлана Ціханоўская з нагоды Міжнароднага дня ахвяр гвалтоўных знікненняў, які адзначаецца 30 жніўня паводле рашэння Генеральнай Асамблеі ААН.

“У Міжнародны дзень ахвяр гвалтоўных знікненняў мы ўспамінаем палітычных апанентаў, выкрадзеных і забітых беларускім рэжымам, і іх сем’і, якім дзесяцігоддзямі адмаўлялі ў адказах“, — адзначыла дэмакратычны лідар.

“У 2026 годзе спаўняецца 20 гадоў з дня прыняцця Міжнароднай канвенцыі для абароны ўсіх асобаў ад гвалтоўных знікненняў, адзінай універсальнай дамовы, спецыяльна накіраванай на прадухіленне і выкараненне гвалтоўных знікненняў, — нагадвае ААН. — Асаблівая ўвага будзе надавацца правам ахвяр на праўду, справядлівасць і пакрыццё шкоды. На працягу года мерапрыемствы, прымеркаваныя да гэтай гадавіны, будуць аб’ядноўваць дзяржавы, ахвяраў, прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці, нацыянальныя праваабарончыя ўстановы, структуры Арганізацыі Аб’яднаных Нацый і партнёраў у мэтах павышэння дасведчанасці, прыняцця канкрэтных мер і ўзмацнення абароны“.

Адзначаецца, што да гвалтоўных знікненняў нярэдка звяртаюцца як да стратэгіі насаджэнні ў грамадстве атмасферы тэрору. Пачуццё адсутнасці бяспекі, якое спараджае такая практыка, “становіцца доляй не толькі блізкіх сваякоў зніклага чалавека, але і накладвае таксама адбітак на абшчыны, да якіх яны належаць, і грамадства агулам”.

ААН падкрэслівае, што “гвалтоўныя знікненні людзей ператварыліся ў глабальную праблему, якая не абмяжоўваецца якім-небудзь канкрэтным рэгіёнам свету”. Гвалтоўныя знікненні, “якія калісьці асацыяваліся толькі з рэжымам вайсковай дыктатуры“, цяпер могуць здзяйсняцца “ў складаных сітуацыях унутраных канфліктаў, асабліва ў якасці сродку палітычнага падаўлення апанентаў”.

У Беларусі найбольш гучнымі за час кіравання Аляксандра Лукашэнкі былі знікненні экс-міністра ўнутраных спраў Юрыя Захаранкі (7 траўня 1999 года), былога дэпутата Вярхоўнага Савета, былога старшыні Цэнтрвыбаркама Віктара Ганчара і яго сябра, бізнесмена Анатоля Красоўскага (16 верасня 1999-га), а таксама тэлеаператара Дзмітрыя Завадскага (7 ліпеня 2000 года). У той час з’явілася паняцце “эскадроны смерці“ — спецпадраздзяленне, сфармаванае на базе брыгады спецназа ўнутраных войскаў МУС.

Гл. таксама па тэме:

25 лет назад был похищен Юрий Захаренко (на рускай мове)

Красная линия Лукашенко. 25 лет назад исчезли Гончар и Красовский (на рускай мове)

Дело Гаравского. Над Лукашенко навис дамоклов меч европейского правосудия (на рускай мове)