У ААН прызналі парушэннем правоў чалавека пераслед у Беларусі за вывешванне бел-чырвона-белых сцягоў

28 лістапада, Позірк. Пераслед за вывешванне бел-чырвона-белых сцягоў на вокнах дамоў у Беларусі з’яўляецца парушэннем правоў, прадугледжаных артыкулам 19 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах (МПГПП). Да такой высновы, паводле інфармацыі праваабарончага цэнтра “Вясна“, прыйшоў Камітэт па правах чалавека (КПЧ) ААН, які разгледзеў скаргу 15 грамадзян Беларусі і выдаў адпаведнае рашэнне.

У адпаведнасці з арт. 19 МПГПП, “кожны чалавек мае права бесперашкодна прытрымлівацца сваіх меркаванняў”.

Пры гэтым КПЧ не знайшоў дастатковых падстаў для прызнання парушэнняў правоў згаданых грамадзян яшчэ паводле трох артыкулаў МПГПП: арт. 9 (“Кожны чалавек мае права на свабоду і асабістую недатыкальнасць. Ніхто не можа быць падвергнуты адвольнаму арышту або ўтрыманню пад вартай“), арт. 14 (“Усе асобы роўныя перад судамі і трыбуналамі“) і арт. 21 (“Прызнаецца права на мірныя сходы“).

У КПЧ звярнуліся Мікалай Качурэц, Уладзімір Кіко, Наталля Клімчык, Наталля Соцкая, Катажына Прымак, Любоў Хватава, Іван Малышка, Вольга Алексіевіч, Таццяна Іванова, Ірына Шаеўка, Святлана Старадубец, Аліна Мароз, Юлія Давідовіч, Яўгенія Зарубайка, Дар’я Пажытных.

КПЧ адзначыў, што заявы былі пададзеныя да таго, як Беларусь дэнансавала Факультатыўны пратакол да МПГПП (які дазваляе падаваць індывідуальныя звароты супраць Беларусі як дзяржавы — удзельніцы пакта) 8 лютага 2023 года. Гэта азначае, што да Беларусі ў гэтым выпадку працягвае прымяняцца згаданы пратакол.

“Камітэт хацеў бы атрымаць ад дзяржавы — удзельніцы на працягу 180 дзён інфармацыю аб мерах, прынятых у мэтах выканання сапраўдных меркаванняў камітэта. Дзяржаве — удзельніцы таксама прапануецца апублікаваць гэтыя высновы і шырока распаўсюдзіць іх на афіцыйных мовах дзяржавы — ўдзельніцы“, — цытуе “Вясна“ адпаведны дакумент.

Таксама Беларусь як дзяржава — удзельніца пратакола абавязаная забяспечыць аўтарам зваротаў “эфектыўны сродак прававой абароны”.

“Гэта патрабуе ад яе прадастаўлення поўнага пакрыцця асобам, чые правы, замацаваныя ў пакце, былі парушаныя. Такім чынам, дзяржава — удзельніца абавязана прыняць адпаведныя меры для кампенсацыі бягучай сумы штрафаў і любых судовых выдаткаў, панесеных аўтарамі ў сувязі з унутраным разглядам супраць іх. Дзяржава — удзельніца таксама абавязана прыняць усе неабходныя меры для прадухілення падобных парушэнняў у будучыні“, — гаворыцца ў рашэнні Камітэта па правах чалавека.